Ένας όμορφος κόσμος

Χτες ήταν σπουδαία μέρα. Ξεκίνησα να στήνω το καινούριο μου ενυδρείο και μετακόμισα νερό, ψάρι, ξύλο και φυτό. Άπειρη καθώς είμαι, απλά σήκωσα το ξύλο με το φυτό, μία ανούμπια και το μετέφερα στο άλλο ενυδρείο. Ξαφνικά πέφτει το μάτι μου πάνω σε ένα πράσινο πραγματάκι στο παλιό ενυδρείο. Ήταν ένα κομμάτι ανούμπια, ρίζα κυρίως με δυο τρια μικροσκοπικά φυλλαράκια και ένα χαλικάκι στο οποίο είχε τυλιχτεί μία μικρή ριζούλα. Το πήρα και το σφήνωσα πάνω στο ξύλο, με την ελπίδα να τυλίξει την ρίζα του και να μεγαλώσει.

Η μικρή anubia.

Μετά από μερικές εβδομάδες αδράνειας, με το ενυδρείο να βρίσκεται στο κουτί του και εγώ να βρίσκομαι ανάμεσα σε δουλειά, συγγενείς από το εξωτερικό και ολιγοήμερες αποδράσεις, επιτέλους τώρα άρχισα να το στήνω.

Καταρχάς χρειάστηκα βοήθεια ακόμα και για να το βγάλω από το κουτί του, καθότι άδειο ζυγίζει 21 κιλά και εγώ φοβόμουν μην μου πέσει και σπάσει. Ήταν να γίνει η αρχή!

Μέσα στην συσκευασία του ενυδρείου υπήρχε κι ένα διαφημιστικό φυλλάδιο που παρουσίαζε διάφορα διακοσμητικά background για την πλάτη και άλλα μέρη του ενυδρείου, σε μορφή πέτρας, βράχου, ρίζας δέντρου... Ήταν πραγματικά πανέμορφα! Μπήκα στην ιστοσελίδα της εταιρείας αλλά όταν είδα τς τιμές απογοητεύτηκα. Κόστιζαν γύρω στα 40 με 50 ευρώ μόνο το ένα αξεσουάρ για την πλάτη, γύρω στα 30 με 40 ευρώ το κάλυμμα του φίλτρου, αν  ήθελα και διακοσμητικά βραχάκια ή διαχωριστικά θα έπρεπε συνολικά να δώσω όσο μου κόστισε το ενυδρείο. Έτσι λοιπόν αρκέστηκα σε ένα πόστερ, το οποίο κάνει τρισδιάστατο εφέ και θυμίζει το εσωτερικό λίμνης ή ποταμού.

Καθάρισα το ενυδρείο από τη σκόνη με ένα βρεγμένο πανάκι κι έστησα το φίλτρο σύμφωνα με τις οδηγίες του manual. Ξέπλυνα το χαλικάκι και το έστρωσα στον πάτο του ενυδρείου. Στη συνέχεια, άρχισα να το γεμίζω με νερό στο οποίο έριξα αντιχλώριο και μετέφερα από το μικρό ενυδρείο το κομμάτι ξύλου με την ανούμπια. Τώρα περιμένω για τουλάχιστον μία ώρα να δράσει το αντιχλώριο ώστε στη συνέχεια να προσθέσω τα βακτήρια και να προχωρήσω την διαδικασία.

Αριστερά, ο Νηρέας κοιτάζει το νέο του σπίτι...

Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη, γιατί επιτέλους παρέλαβα το ενυδρείο που είχα παραγγείλει. Είναι ένα ενυδρείο 110 λίτρων με φίλτρο, θερμοστάτη, λάμπες, με τα ...ούλα του δηλαδή!

Εδώ και ένα μήνα το έψαχνα. Από τη μία είχα περιορισμένο χρόνο, από την άλλη είχα περιορισμένο budget, έτσι ξεκίνησα να ψάχνω μεταχειρισμένο, αλλά τελικά κατέληξα να πάρω καινούριο. Και δεν το μετάνιωσα καθόλου, γιατί έχει εγγύηση 2 χρόνων και το κυριότερο πέτυχα προσφορά -60% στην αρχική τιμή. Και αυτό, εντελώς τυχαία. Είχα κάνει έρευνα αγοράς και είχα καταλήξει σε κατάστημα και ενυδρείο. Την επόμενη μέρα προτού βγω να το αγοράσω, ρίχνω ξανά μία ματιά στην λίστα μου με τα ενυδρεία και τα καταστήματα που με ενδιέφεραν και ανακάλυψα ότι ένα κατάστημα που τόσο καιρό ήταν κλειστό λόγω ανακαίνισης, ξανάνοιξε. Τέλεια! Και δεν έπρεπε να ξενιτευτώ γιατί ήταν σχετικά κοντά μου και είχαν προσφορά στα ενυδρεία -60%.

Το νέο σπίτι του Νηρέα.

Ανοίγω περιχαρής την συσκευασία, βλέπω το περιεχόμενο και το θαυμάζω. Ξέρετε, αυτός ο θαυμασμός ενός πρωτάρη προς το ...άγνωστο! Περιεργάζομαι τα αντικείμενα, τα κουτάκια, ανοίγω τα κουτάκια να δω τί έχουν, βλέπω αντικείμενα προς ...συναρμολόγηση και ψάχνω να βρω που στο καλό έχει οδηγίες! Μα τί είναι όλα αυτά; Πώς θα τα συνδέσω σωστά; Τί πρέπει να κάνω και τί να προσέξω;

Μα τί είναι όλα αυτά; No panic! Θα διαβάσω τις οδηγίες, θα ρωτήσω στο φόρουμ και... ο Θεός βοηθός!

Ευτυχώς έχει ένα cd με οδηγίες και στα ελληνικά από ότι είδα. Πρέπει να το μελετήσω! Και ευτυχώς έχω ανακαλύψει ένα πολύ ωραίο forum στο www.aquazone.gr όπου εκεί έμπειροι ενυδρειόφιλοι δίνουν συμβουλές σε αρχάριους σαν εμένα. Επίσης έχει ωραία άρθρα και ενδιαφέρουσες συζητήσεις.

Δυστυχώς χτες το βράδυ η Καλλιρόη πέθανε... Την βρήκα στην επιφάνεια του νερού σε πλάγια στάση, με το κεφάλι προς τα κάτω. Ήταν ακίνητη και δεν μου φάνηκε να ανασαίνει. Την απομάκρυνα από το ενυδρείο στο οποίο βρίσκεται ο Νηρέας και την έβαλα σε ένα άλλο μικρό ενυδρειάκι, μήπως τυχόν δεν είχε πεθάνει και εγώ δεν το καταλάβαινα. Σήμερα το πρωί την άγγιξα με την απόχη και είδα ότι έχει ακαμψία.

Δεν ήταν καλά τις τελευταίες μέρες, αρχικά στεκόταν ακίνητη ψηλά στο ενυδρείο. Σκεφτόμουν πως την είχα παραταϊσει και είχε δυσκοιλιότητα, άλλωστε πάντα ήταν νωχελική σε αντίθεση με το Νηρέα που συνεχώς κολυμνπάει, παίζει με το φίλτρο και την αεραντλία, σκάβει στα χαλίκια και τσιμπολογάει την ανούμπια και το ξύλο.

Τις 2 τελευταίες μέρες στεκόταν συνέχεια στον πάτο, καθισμένη στο χαλίκι και πού και πού ξύπναγε, κολυμπούσε, αλλά μετά πάλι τα ίδια. Επιπλέον εμφάνισε ένα μικρό μαύρο στίγμα στο πίσω μέρος του σώματός της. Την επόμενη μέρα το ένα στίγμα έγινε διπλό και την τελευταία μέρα φαίνονταν 3-4 καθώς και 2 κόκκινα στίγματα, ένα πάνω από το μάτι και ένα στο σώμα της.

Η Καλλιρόη στον πάτο του ενυδρείου. Στο πίσω μέρος του σώματός της αχνοφαίνονται τα δύο μαύρα στίγματα.

Το αποκορύφωμα ήταν χτες το βράδυ, που έχασε την ισορροπία της, δυσκολευόταν να κολυμπήσει, έγερνε στο πλάι, ή με το κεφάλι κάτω, ενίοτε στροβιλιζόταν. Μέχρι που λίγο αργότερα την βρήκα να επιπλέι στο πλάι, προφανώς νεκρή.

Έκανα μερικές αλλαγές νερού και τεστάκια για την ποιότητα του νερού. Παραδόξως, ενώ το νερό είχε θολώσει τις τελευταίες 2 μέρες, το τεστ δεν έδειχναν κάποια τιμή ανησυχητική. Να μην τα έκανα καλά; Να είναι προβληματικά; Να είναι που το ενυδρείο ακόμα δεν έχει στρώσει;

Ίσως να έπρεπε να ταϊζω λιγότερο ή να κάτι κάτι άλλο. Ίσως να έφταιξε η ποιότητα του νερού, να είχε υψηλές τιμές αμμωνίας ή άλλων και παρά τα τεστάκια να μην φάνηκε. Ο Νηρέας πάντως όλο το διάστημα είναι καλά, δεν έχει καμία αλλαγή στην εμφάνισή του ούτε στην συμπεριφορά του. Ίσως να είχε κάτι από πριν, και να το έβγαλε τώρα, ποιος ξέρει.

Θα φορέσω γαντάκια και θα την θάψω σε μία γλαστρούλα. Αντίο Καλλιρόη μου...