Ένας όμορφος κόσμος

Αριστερά από το θηλυκό είναι ένα μωρό χρυσόψαρο από το ζευγάρωμα με ένα κίτρινο common.

Πρώτη φορά ζευγάρωσε την προηγούμενη χρονιά, με ένα κίτρινο common χρυσόψαρο, γι'αυτό επέλεξα ο νέος της συγκάτοικος να είναι του ίδιου είδους. Ευτυχώς, γιατί μας βγήκε αρσενικός! Δείτε εδώ για το ζευγάρωμα των χρυσόψαρων από πέρυσι.

Τα μωρά χρυσόψαρα βγήκαν από τις γεννήστρες και πλέον κολυμπούν ελεύθερα στο ενυδρείο!

Την προηγούμενη Κυριακή ρίχνω μια ματιά στο ενυδρείο και δεν βλέπω πουθενά το μικρό χρυσόψαρο. Κοιτάζω μήπως έχει κρυφτεί κάπου, δεν το βλέπω. Παίρνω ένα φακό, γιατί τα φώτα δεν είχαν ανοίξει ακόμα, αλλά τίποτα. Αρχίζω να ανησυχώ και ανάβω τα φώτα, συνεχίζω να ψάχνω και δεν το βλέπω πουθενά. Ανοίγω το καπάκι και κοιτάζω στις λάμπες, μήπως τυχόν πήδηξε και σφήνωσε, ανοίγω το φίλτρο αλλά δεν βλέπω τίποτα, άλλωστε δε χώραγε, αλλά δε γινόταν να το έχει καταπιεί η γη! Αρχίζω να κουνάω ελαφρά φυτά και ξύλα, ώσπου, τσουπ! Το μικρό ξεφύτρωσε, ούτε κι εγώ ξέρω από που. Ηρέμησα, έκλεισα τα φώτα και όλα καλά.

Όταν άναψαν τα φώτα είδα ότι το μεγάλο χρυσόψαρο κυνηγούσε το μικρό. Όχι όπως έκανε μερικές φορές στο φαγητό, όπου το έδιωχνε, εδώ το κυνηγούσε ασταμάτητα, μάλιστα το στρίμωχνε και το τσίμπαγε! Φοβήθηκα ότι θα πάθει κάτι το μικρό, κι έτσι ετοίμασα ένα δοχείο 30 λίτρων στο οποίο ετοιμάζω το νερό της αλλαγής, με θερμοστάτη, φίλτρο με μπόλι από το ενυδρείο και λίγο κερατόφυλλο στην επιφάνεια. Μέχρι να έρθει στη σωστή θερμοκρασία το νερό της βρύσης, αφού του είχα βάλει αντιχλώριο, ετοίμασα ένα δοχείο 5 λίτρων με νερό από το ενυδρείο.Ο μεγάλος συνέχιζε να κυνηγά το μικρό μέχρι που τον έπιασα με την απόχη και τον μετέφερα εκεί.

Μέχρι να έρθει στη σωστή θερμοκρασία το νερό στο 30λιτρο, τον έβαλα σε 5 λίτρα με νερό από το ενυδρείο.

Το μικρό είχε τρομάξει, καθόταν ακίνητο για λίγα λεπτά, αλλά μετά ευτυχώς συνήλθε.

Τα χρυσόψαρα έμειναν για μία εβδομάδα χωριστά. Δοκίμασα να τα βάλω πάλι μαζί, αφού τα είχα πρώτα ταίσει, γιατί σκέφτηκα ότι μπορεί να "πλακώνονται" στο ξύλο επειδή θέλουν περισσότερη τροφή. Το τελευταίο διάστημα τα τάιζα περισσότερο, αλλά και πάλι έβλεπα κυνηγητά μερικές φορές. Άρχισα να επισπεύδω τις διαδικασίες για τη λιμνούλα που ετοιμάζω, ώστε να τα βάλω εκεί που θα είναι σε 250 λίτρα, με την ελπίδα να σταματήσουν να "παίζουν ξύλο" σε νέο και μεγαλύτερο περιβάλλον. Άρχισα επίσης να διαβάζω άρθρα στο ψαρο-φόρουμ σχετικά με την επιθετικότητα στα χρυσόψαρα και υπέθεσα ότι ο μεγάλος είναι ο "νταής" του ενυδρείου, δεν θεώρησα πιθανό να ζευγαρώνουν, γιατί δεν είναι ό,τι πιο εύκολο να γίνει σε ενυδρείο.

Το μικρό χρυσόψαρο, εν τω μεταξύ, που έμεινε μόνο του στο ενυδρείο των 110 λίτρων, είχε κάποια σκισίματα στα πτερύγια και μου φάνηκε ότι το ένα μάτι του πεταγόταν. Του έκανα θεραπεία με melafix για 6 μέρες και η ουρίτσα του έγινε σχεδόν όπως πριν. Το ματάκι του ακόμα μου φαίνεται ότι πετάγεται λίγο. Υπέθεσα πως είναι από το "ξύλο". Αυτό που με ανησύχησε αυτές τις μέρες ήταν ότι το μικρό μου φάνηκε να έχει πρηστεί και το έβλεπα να κινείται συνέχεια στον βυθό του ενυδρείου, να κρύβεται στα ξύλα και στα φυτά. Το μυαλό μου πήγε στο dropsy ή σε κάποια άλλη ασθένεια. Μερικές φορές καθόταν ακίνητο σε περίεργες στάσεις, όπως αυτές εδώ.

Βλέποντάς το έτσι νόμισα ότι είναι στα τελευταία του!

Όταν το έβλεπα έτσι, ευχόμουν απλά να ξεκουράζεται!

Μέχρι που χτες εντελώς τυχαία βλέπω κάτι να κινείται στο ενυδρείο. Ένα πολύ μικρό πραγματάκι. Το βγάζω φωτογραφία, και παρατηρώντας την φωτογραφία, βλέπω άλλο ένα δίπλα του!

Νεογέννητα χρυσόψαρα!

Το μέγεθός τους είναι όσο το μάτι του χρυσόψαρου!

Δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι είναι μωράκια από τα χρυσόψαρα. Φοβήθηκα μήπως είναι η προνύμφη κάποιας λιβελούλας ή κάποιου άλλου πλάσματος. Έκανα αναζήτηση σε φωτογραφίες στο internet, το συζήτησα και με τα παιδιά στο Aquazone και τελικά συνειδητοποίησα ότι είναι γόνοι από τα χρυσόψαρα. Έτσι κατάλαβα ότι το κυνηγητό ήταν τελικά το ζευγάρωμα και ότι το "ξύλο" ήταν μέσα στη διαδικασία του ζευγαρώματος. Ο μεγάλος είχε στριμώξει την μικρή και την πίεζε στην κοιλιά για να βγούνε τα αυγά. Γι'αυτό εκείνη ήταν φουσκωμένη, κυκλοφορούσε χαμηλά και κρυβόταν, γι'αυτό καθόταν σε περίεργες στάσεις, επειδή γεννούσε αυγά.

Μέχρι τώρα έχω μετρήσει 4 μικρά. Ελπίζω να επιζήσουν, γιατί τα χρυσόψαρα νομίζουν ότι είναι τροφή και μπορεί να τα φάνε. Έχω αρκετά φυτά στο ενυδρείο, οπότε μπορούν να κρύβονται μέχρι να μεγαλώσουν κι άλλο και να μην κινδυνεύουν από το μεγάλο. Σε λίγες μέρες πιστεύω να έχω ολοκληρώσει το στήσιμο της λιμνούλας, οπότε θα μεταφέρω εκεί τα μεγάλα και θα αφήσω μόνα τους τα μικρά στο ενυδρείο μέχρι να μεγαλώσουν και αυτά και να βγουν έξω. Σήμερα τράβηξα κι ένα βιντεάκι με τα μικρούλια.

Ήρθε η μέρα για την αλλαγή νερού στο ενυδρείο. Προτείνεται να κάνουμε μία φορά την εβδομάδα μερική αλλαγή νερού στο ενυδρείο μας περίπου 30%. Άλλοι κάνουν κάθε 15 ημέρες, άλλοι μία φορά το μήνα. Το κάθε πότε κάνουμε αλλαγή νερού διαφέρει από ενυδρείο σε ενυδρείο.

Προετοίμασα το νερό της αλλαγής από την προηγούμενη μέρα. Έχω πάρει δύο δοχεία 30 λίτρων από τα Jumbo για να κάνω τις αλλαγές στο ενυδρείο των 110 λίτρων, και δύο δοχεία των 5 λίτρων για τις αλλαγές στο 25λιτρο ενυδρείο. Στο ένα δοχείο βάζω το νερό με αντιχλώριο, το οποίο εξουδετερώνει το χλώριο, τη χλωραμίνη και τα βαρέα μέταλλα που βρίσκονται στο νερό της βρύσης μας. Αν βάλουμε νερό κατευθείαν από τη βρύση θα βλάψουμε τα ψάρια μας και θα χαλάσουμε τη βιολογία του ενυδρείου μας.

Χρησιμοποιώ έναν θερμαντήρα και ένα θερμόμετρο για να ρυθμίσω και να ελέγξω τη θερμοκρασία.

Προτού κάνουμε την αλλαγή του νερού ελέγχουμε να έχουν την ίδια θερμοκρασία και το ίδιο ph. Τώρα που ο καιρός έχει κρυώσει προετοιμάζω το νερό χρησιμοποιώντας έναν θερμοστάτη. Το νερό στο ενυδρείο των 25 λίτρων το προετοιμάζω με τύρφη η οποία χαμηλώνει τη σκληρότητα, μιας και οι μονομάχοι χρειάζονται μαλακό νερό.

Συγκεντρώνω όλα όσα θα χρειαστώ για την αλλαγή:

• Ένα δοχείο στο οποίο θα ρίξω το παλιό νερό. Το κρατάω και το χρησιμοποιώ για τα ποτίσματά μου.
• Ένα σιφόνι - σκούπα βυθού με την οποία αφαιρώ το νερό και τις ακαθαρσίες από τον βυθό.
• Ένα ψαλίδι και μία τσιμπίδα για να κλαδέψω τα χαλασμένα φύλλα από τα φυτά
• Ένα σφουγγάρι και ένα πανάκι για να καθαρίσω άλατα και άλγη
• Μία πετσέτα και έναν κουβά με μία σφουγγαρίστρα για τυχόν νερά που πέσουν στο πάτωμα.
• Βακτήρια για να προσθέσω μετά την αλλαγή

Το σημαντικότερο από όλα είναι ο χρόνος, δεν κάνουμε αλλαγή νερού όταν βιαζόμαστε!

Με τα νερά που πέφτουν στο πάτωμα, είναι ευκαιρία για ένα σφουγγάρισμα!

Πολύ ...ασιατική  έγινε η γωνιά, με το μονομαχοενυδρείο, το μπαμπού και το μπονσάι!

Αυτός είναι ο Τρίτων, ένας αρσενικό μονομάχος.

Η επιστημονική ονομασία του μονομάχου (Siamese fighting fish) είναι Betta splendens.

Τον πήρα στις αρχές του μήνα και τον έβαλα στο 25λιτρο ενυδρείο, στο οποίο είχα τα χρυσόψαρα, προτού τους αγοράσω το μεγάλο ενυδρείο. Το ενυδρείο έχει υπόστρωμα, απαραίτητο εφόσον ήθελα να φυτέψω, από πάνω πολύ ψιλό χαλίκι που μοιάζει με άμμο. Έβαλα μία ρίζα μοπάνι, στην οποία έχω δέσει ένα microsorum pteropus, και γύρω γύρω έχω φυτέψει μερικούς εχινόδωρους, κρυπτοκορίνες, μία java moss δεμένη σε ένα ξύλο και κερατόφυλλο στην επιφάνεια.

Το νέο ενυδρείο στήθηκε και ο Νηρέας μετακόμισε. Στη συνέχεια προστέθηκαν ένα ξύλο, μία πέτρα και δύο φυτά επιπλέον, μία ακόμη anubia και ένας εχινόδωρος.

Το ξύλο είναι ανάποδα επειδή επιπλέει. Θέλει χρόνο για να απορροφήσει νερό και να βυθιστεί.

Έπειτα άρχισα να σκέφτομαι ποιος θα ήταν ο ιδανικός συγκάτοικος για το Νηρέα. Κανονικά ένα χρυσόψαρο σαν το Νηρέα χρειάζεται τουλάχιστον 120 εκατοστά και αρκετά λίτρα γιατί μεγαλώνει πολύ. Το δικό μου ενυδρείο είναι 80 εκατοστών και 110 λίτρων. Ίσως θα έπρεπε να τον δώσω και να επιλέξω άλλα είδη ψαριών, ή έστω 2 fancy χρυσόψαρα που έχουν ως ελάχιστη απαίτηση ενυδρείο 80 εκατοστών και τουλάχιστον 40 λίτρα ανά ψάρι. Μου ήταν όμως πολύ δύσκολο να τον δώσω, κι έτσι αποφάσισα να τον κρατήσω με την ελπίδα αργότερα να του προσφέρω ένα μεγαλύτερο ενυδρείο ή ιδανικά μία λιμνούλα.

Στην αρχή: "Μα γιατί το λένε χόμπυ;"

Αρχικά όταν διάβαζα για "χόμπυ" και "συνχομπίστες" δεν μπορούσα να το καταλάβω. Μάλιστα, μου είχε κάνει και άσχημη εντύπωση, πως μπορεί μία ζωούλα να αποτελεί χόμπυ; Όταν όμως κι εγώ άρχισα να ασχολούμαι συνέχεια με τα ψαράκια και το ενυδρείο μου, όταν δεν είχα κάτι άλλο να κάνω εκείνη τη στιγμή με το ενυδρείο αλλά παρόλ'αυτά ψαχνόμουν, όταν σκέφτομαι συνεχώς τί άλλο θα κάνω, πως θα το βελτιώσω και πως θα βελτιωθώ εγώ, όταν ψάχνω αφορμή για "ψώνια" ή χαζεύω κι ας μην έχω ανάγκη για κάτι, τότε κατάλαβα πως η ενασχόληση είναι το χόμπυ και οι ζωούλες είναι ζωούλες.

Μετά από μερικές εβδομάδες αδράνειας, με το ενυδρείο να βρίσκεται στο κουτί του και εγώ να βρίσκομαι ανάμεσα σε δουλειά, συγγενείς από το εξωτερικό και ολιγοήμερες αποδράσεις, επιτέλους τώρα άρχισα να το στήνω.

Καταρχάς χρειάστηκα βοήθεια ακόμα και για να το βγάλω από το κουτί του, καθότι άδειο ζυγίζει 21 κιλά και εγώ φοβόμουν μην μου πέσει και σπάσει. Ήταν να γίνει η αρχή!

Μέσα στην συσκευασία του ενυδρείου υπήρχε κι ένα διαφημιστικό φυλλάδιο που παρουσίαζε διάφορα διακοσμητικά background για την πλάτη και άλλα μέρη του ενυδρείου, σε μορφή πέτρας, βράχου, ρίζας δέντρου... Ήταν πραγματικά πανέμορφα! Μπήκα στην ιστοσελίδα της εταιρείας αλλά όταν είδα τς τιμές απογοητεύτηκα. Κόστιζαν γύρω στα 40 με 50 ευρώ μόνο το ένα αξεσουάρ για την πλάτη, γύρω στα 30 με 40 ευρώ το κάλυμμα του φίλτρου, αν  ήθελα και διακοσμητικά βραχάκια ή διαχωριστικά θα έπρεπε συνολικά να δώσω όσο μου κόστισε το ενυδρείο. Έτσι λοιπόν αρκέστηκα σε ένα πόστερ, το οποίο κάνει τρισδιάστατο εφέ και θυμίζει το εσωτερικό λίμνης ή ποταμού.

Καθάρισα το ενυδρείο από τη σκόνη με ένα βρεγμένο πανάκι κι έστησα το φίλτρο σύμφωνα με τις οδηγίες του manual. Ξέπλυνα το χαλικάκι και το έστρωσα στον πάτο του ενυδρείου. Στη συνέχεια, άρχισα να το γεμίζω με νερό στο οποίο έριξα αντιχλώριο και μετέφερα από το μικρό ενυδρείο το κομμάτι ξύλου με την ανούμπια. Τώρα περιμένω για τουλάχιστον μία ώρα να δράσει το αντιχλώριο ώστε στη συνέχεια να προσθέσω τα βακτήρια και να προχωρήσω την διαδικασία.

Αριστερά, ο Νηρέας κοιτάζει το νέο του σπίτι...

Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη, γιατί επιτέλους παρέλαβα το ενυδρείο που είχα παραγγείλει. Είναι ένα ενυδρείο 110 λίτρων με φίλτρο, θερμοστάτη, λάμπες, με τα ...ούλα του δηλαδή!

Εδώ και ένα μήνα το έψαχνα. Από τη μία είχα περιορισμένο χρόνο, από την άλλη είχα περιορισμένο budget, έτσι ξεκίνησα να ψάχνω μεταχειρισμένο, αλλά τελικά κατέληξα να πάρω καινούριο. Και δεν το μετάνιωσα καθόλου, γιατί έχει εγγύηση 2 χρόνων και το κυριότερο πέτυχα προσφορά -60% στην αρχική τιμή. Και αυτό, εντελώς τυχαία. Είχα κάνει έρευνα αγοράς και είχα καταλήξει σε κατάστημα και ενυδρείο. Την επόμενη μέρα προτού βγω να το αγοράσω, ρίχνω ξανά μία ματιά στην λίστα μου με τα ενυδρεία και τα καταστήματα που με ενδιέφεραν και ανακάλυψα ότι ένα κατάστημα που τόσο καιρό ήταν κλειστό λόγω ανακαίνισης, ξανάνοιξε. Τέλεια! Και δεν έπρεπε να ξενιτευτώ γιατί ήταν σχετικά κοντά μου και είχαν προσφορά στα ενυδρεία -60%.

Το νέο σπίτι του Νηρέα.

Ανοίγω περιχαρής την συσκευασία, βλέπω το περιεχόμενο και το θαυμάζω. Ξέρετε, αυτός ο θαυμασμός ενός πρωτάρη προς το ...άγνωστο! Περιεργάζομαι τα αντικείμενα, τα κουτάκια, ανοίγω τα κουτάκια να δω τί έχουν, βλέπω αντικείμενα προς ...συναρμολόγηση και ψάχνω να βρω που στο καλό έχει οδηγίες! Μα τί είναι όλα αυτά; Πώς θα τα συνδέσω σωστά; Τί πρέπει να κάνω και τί να προσέξω;

Μα τί είναι όλα αυτά; No panic! Θα διαβάσω τις οδηγίες, θα ρωτήσω στο φόρουμ και... ο Θεός βοηθός!

Ευτυχώς έχει ένα cd με οδηγίες και στα ελληνικά από ότι είδα. Πρέπει να το μελετήσω! Και ευτυχώς έχω ανακαλύψει ένα πολύ ωραίο forum στο www.aquazone.gr όπου εκεί έμπειροι ενυδρειόφιλοι δίνουν συμβουλές σε αρχάριους σαν εμένα. Επίσης έχει ωραία άρθρα και ενδιαφέρουσες συζητήσεις.

Δυστυχώς χτες το βράδυ η Καλλιρόη πέθανε... Την βρήκα στην επιφάνεια του νερού σε πλάγια στάση, με το κεφάλι προς τα κάτω. Ήταν ακίνητη και δεν μου φάνηκε να ανασαίνει. Την απομάκρυνα από το ενυδρείο στο οποίο βρίσκεται ο Νηρέας και την έβαλα σε ένα άλλο μικρό ενυδρειάκι, μήπως τυχόν δεν είχε πεθάνει και εγώ δεν το καταλάβαινα. Σήμερα το πρωί την άγγιξα με την απόχη και είδα ότι έχει ακαμψία.

Δεν ήταν καλά τις τελευταίες μέρες, αρχικά στεκόταν ακίνητη ψηλά στο ενυδρείο. Σκεφτόμουν πως την είχα παραταϊσει και είχε δυσκοιλιότητα, άλλωστε πάντα ήταν νωχελική σε αντίθεση με το Νηρέα που συνεχώς κολυμνπάει, παίζει με το φίλτρο και την αεραντλία, σκάβει στα χαλίκια και τσιμπολογάει την ανούμπια και το ξύλο.

Τις 2 τελευταίες μέρες στεκόταν συνέχεια στον πάτο, καθισμένη στο χαλίκι και πού και πού ξύπναγε, κολυμπούσε, αλλά μετά πάλι τα ίδια. Επιπλέον εμφάνισε ένα μικρό μαύρο στίγμα στο πίσω μέρος του σώματός της. Την επόμενη μέρα το ένα στίγμα έγινε διπλό και την τελευταία μέρα φαίνονταν 3-4 καθώς και 2 κόκκινα στίγματα, ένα πάνω από το μάτι και ένα στο σώμα της.

Η Καλλιρόη στον πάτο του ενυδρείου. Στο πίσω μέρος του σώματός της αχνοφαίνονται τα δύο μαύρα στίγματα.

Το αποκορύφωμα ήταν χτες το βράδυ, που έχασε την ισορροπία της, δυσκολευόταν να κολυμπήσει, έγερνε στο πλάι, ή με το κεφάλι κάτω, ενίοτε στροβιλιζόταν. Μέχρι που λίγο αργότερα την βρήκα να επιπλέι στο πλάι, προφανώς νεκρή.

Έκανα μερικές αλλαγές νερού και τεστάκια για την ποιότητα του νερού. Παραδόξως, ενώ το νερό είχε θολώσει τις τελευταίες 2 μέρες, το τεστ δεν έδειχναν κάποια τιμή ανησυχητική. Να μην τα έκανα καλά; Να είναι προβληματικά; Να είναι που το ενυδρείο ακόμα δεν έχει στρώσει;

Ίσως να έπρεπε να ταϊζω λιγότερο ή να κάτι κάτι άλλο. Ίσως να έφταιξε η ποιότητα του νερού, να είχε υψηλές τιμές αμμωνίας ή άλλων και παρά τα τεστάκια να μην φάνηκε. Ο Νηρέας πάντως όλο το διάστημα είναι καλά, δεν έχει καμία αλλαγή στην εμφάνισή του ούτε στην συμπεριφορά του. Ίσως να είχε κάτι από πριν, και να το έβγαλε τώρα, ποιος ξέρει.

Θα φορέσω γαντάκια και θα την θάψω σε μία γλαστρούλα. Αντίο Καλλιρόη μου...