Ένας όμορφος κόσμος

Έχετε γνωρίσει τα δύο χρυσόψαρά μου, το Νηρέα και τον Πρωτέα; Ο Νηρέας είναι ένα κοινό κίτρινο χρυσόψαρο, από τα "κλασικά" χρυσόψαρα. Κοινά χρυσόψαρα είναι αυτά που έχουν μονή ουρά, όπως για παράδειγμα μερικά κίτρινα πορτοκαλί αλλά και πολύχρωμα, όπως τα comet και τα shubunkin.

Ο Νηρέας, που έχει γίνει σαν ...τσιπούρα!

Ο Πρωτέας, αντίθετα είναι ένα fancy χρυσόψαρο, από αυτά που δεν έχουν διπλή ουρά, τα "φανταχτερά" χρυσόψαρα. Ο συγκεκριμένος είναι ένα oranda red cap.

Ο Πρωτέας, που σε λίγο θα γίνει πιο μεγάλος και από τον άλλον!

Υιοθέτησα το Νηρέα τον Ιούνιο, ο οποίος ζούσε με την Καλλιρόη, ένα χρυσόψαρο όμοιο με αυτόν, αρχικά σε μία γυάλα 15 λίτρων και στη συνέχεια σε ένα ενυδρείο 25 λίτρων μέχρι τον Ιούλιο. Δυστυχώς η Καλλιρόη μας άφησε νωρίς και τώρα αναπαύεται σε μία γλαστρούλα στο μπαλκόνι. Τον Αύγουστο ήρθε ο Πρωτέας, ο νέος του συγκάτοικος και από τότε ζούνε μαζί σε ένα ενυδρείο 110 λίτρων.

Δυστυχώς έπρεπε να χάσω ένα χρυσόψαρο για να μάθω ότι δεν κάνουν για γυάλες και μικρά ενυδρεία. Ευτυχώς έμαθα πως μπορώ να προσφέρω ένα κατάλληλο περιβάλλον στα ψαράκια μου με τη βοήθεια του Aquazone.

Τώρα τα ψαράκια μου ζούνε σε ένα όμορφο ενυδρείο και μεγαλώνουν! Έχουν περάσει μόνο 2-3 μήνες, αλλά η διαφορά στο μέγεθός τους σε σχέση με πριν είναι ορατή! Χαίρομαι πολύ που μεγαλώνουν γιατί αυτό σημαίνει ότι είναι υγιή. Το κακό είναι πως όταν μεγαλώσουν πολύ θα χρειαστεί πολύ μεγαλύτερο ενυδρείο ή ιδανικά μία λίμνη.

Κάνουν και καταδύσεις και συγχρονισμένη κολύμβηση!

Δυστυχώς χτες το βράδυ η Καλλιρόη πέθανε... Την βρήκα στην επιφάνεια του νερού σε πλάγια στάση, με το κεφάλι προς τα κάτω. Ήταν ακίνητη και δεν μου φάνηκε να ανασαίνει. Την απομάκρυνα από το ενυδρείο στο οποίο βρίσκεται ο Νηρέας και την έβαλα σε ένα άλλο μικρό ενυδρειάκι, μήπως τυχόν δεν είχε πεθάνει και εγώ δεν το καταλάβαινα. Σήμερα το πρωί την άγγιξα με την απόχη και είδα ότι έχει ακαμψία.

Δεν ήταν καλά τις τελευταίες μέρες, αρχικά στεκόταν ακίνητη ψηλά στο ενυδρείο. Σκεφτόμουν πως την είχα παραταϊσει και είχε δυσκοιλιότητα, άλλωστε πάντα ήταν νωχελική σε αντίθεση με το Νηρέα που συνεχώς κολυμνπάει, παίζει με το φίλτρο και την αεραντλία, σκάβει στα χαλίκια και τσιμπολογάει την ανούμπια και το ξύλο.

Τις 2 τελευταίες μέρες στεκόταν συνέχεια στον πάτο, καθισμένη στο χαλίκι και πού και πού ξύπναγε, κολυμπούσε, αλλά μετά πάλι τα ίδια. Επιπλέον εμφάνισε ένα μικρό μαύρο στίγμα στο πίσω μέρος του σώματός της. Την επόμενη μέρα το ένα στίγμα έγινε διπλό και την τελευταία μέρα φαίνονταν 3-4 καθώς και 2 κόκκινα στίγματα, ένα πάνω από το μάτι και ένα στο σώμα της.

Η Καλλιρόη στον πάτο του ενυδρείου. Στο πίσω μέρος του σώματός της αχνοφαίνονται τα δύο μαύρα στίγματα.

Το αποκορύφωμα ήταν χτες το βράδυ, που έχασε την ισορροπία της, δυσκολευόταν να κολυμπήσει, έγερνε στο πλάι, ή με το κεφάλι κάτω, ενίοτε στροβιλιζόταν. Μέχρι που λίγο αργότερα την βρήκα να επιπλέι στο πλάι, προφανώς νεκρή.

Έκανα μερικές αλλαγές νερού και τεστάκια για την ποιότητα του νερού. Παραδόξως, ενώ το νερό είχε θολώσει τις τελευταίες 2 μέρες, το τεστ δεν έδειχναν κάποια τιμή ανησυχητική. Να μην τα έκανα καλά; Να είναι προβληματικά; Να είναι που το ενυδρείο ακόμα δεν έχει στρώσει;

Ίσως να έπρεπε να ταϊζω λιγότερο ή να κάτι κάτι άλλο. Ίσως να έφταιξε η ποιότητα του νερού, να είχε υψηλές τιμές αμμωνίας ή άλλων και παρά τα τεστάκια να μην φάνηκε. Ο Νηρέας πάντως όλο το διάστημα είναι καλά, δεν έχει καμία αλλαγή στην εμφάνισή του ούτε στην συμπεριφορά του. Ίσως να είχε κάτι από πριν, και να το έβγαλε τώρα, ποιος ξέρει.

Θα φορέσω γαντάκια και θα την θάψω σε μία γλαστρούλα. Αντίο Καλλιρόη μου...