Ένας όμορφος κόσμος

Την προηγούμενη Κυριακή ρίχνω μια ματιά στο ενυδρείο και δεν βλέπω πουθενά το μικρό χρυσόψαρο. Κοιτάζω μήπως έχει κρυφτεί κάπου, δεν το βλέπω. Παίρνω ένα φακό, γιατί τα φώτα δεν είχαν ανοίξει ακόμα, αλλά τίποτα. Αρχίζω να ανησυχώ και ανάβω τα φώτα, συνεχίζω να ψάχνω και δεν το βλέπω πουθενά. Ανοίγω το καπάκι και κοιτάζω στις λάμπες, μήπως τυχόν πήδηξε και σφήνωσε, ανοίγω το φίλτρο αλλά δεν βλέπω τίποτα, άλλωστε δε χώραγε, αλλά δε γινόταν να το έχει καταπιεί η γη! Αρχίζω να κουνάω ελαφρά φυτά και ξύλα, ώσπου, τσουπ! Το μικρό ξεφύτρωσε, ούτε κι εγώ ξέρω από που. Ηρέμησα, έκλεισα τα φώτα και όλα καλά.

Όταν άναψαν τα φώτα είδα ότι το μεγάλο χρυσόψαρο κυνηγούσε το μικρό. Όχι όπως έκανε μερικές φορές στο φαγητό, όπου το έδιωχνε, εδώ το κυνηγούσε ασταμάτητα, μάλιστα το στρίμωχνε και το τσίμπαγε! Φοβήθηκα ότι θα πάθει κάτι το μικρό, κι έτσι ετοίμασα ένα δοχείο 30 λίτρων στο οποίο ετοιμάζω το νερό της αλλαγής, με θερμοστάτη, φίλτρο με μπόλι από το ενυδρείο και λίγο κερατόφυλλο στην επιφάνεια. Μέχρι να έρθει στη σωστή θερμοκρασία το νερό της βρύσης, αφού του είχα βάλει αντιχλώριο, ετοίμασα ένα δοχείο 5 λίτρων με νερό από το ενυδρείο.Ο μεγάλος συνέχιζε να κυνηγά το μικρό μέχρι που τον έπιασα με την απόχη και τον μετέφερα εκεί.

Μέχρι να έρθει στη σωστή θερμοκρασία το νερό στο 30λιτρο, τον έβαλα σε 5 λίτρα με νερό από το ενυδρείο.

Το μικρό είχε τρομάξει, καθόταν ακίνητο για λίγα λεπτά, αλλά μετά ευτυχώς συνήλθε.

Τα χρυσόψαρα έμειναν για μία εβδομάδα χωριστά. Δοκίμασα να τα βάλω πάλι μαζί, αφού τα είχα πρώτα ταίσει, γιατί σκέφτηκα ότι μπορεί να "πλακώνονται" στο ξύλο επειδή θέλουν περισσότερη τροφή. Το τελευταίο διάστημα τα τάιζα περισσότερο, αλλά και πάλι έβλεπα κυνηγητά μερικές φορές. Άρχισα να επισπεύδω τις διαδικασίες για τη λιμνούλα που ετοιμάζω, ώστε να τα βάλω εκεί που θα είναι σε 250 λίτρα, με την ελπίδα να σταματήσουν να "παίζουν ξύλο" σε νέο και μεγαλύτερο περιβάλλον. Άρχισα επίσης να διαβάζω άρθρα στο ψαρο-φόρουμ σχετικά με την επιθετικότητα στα χρυσόψαρα και υπέθεσα ότι ο μεγάλος είναι ο "νταής" του ενυδρείου, δεν θεώρησα πιθανό να ζευγαρώνουν, γιατί δεν είναι ό,τι πιο εύκολο να γίνει σε ενυδρείο.

Το μικρό χρυσόψαρο, εν τω μεταξύ, που έμεινε μόνο του στο ενυδρείο των 110 λίτρων, είχε κάποια σκισίματα στα πτερύγια και μου φάνηκε ότι το ένα μάτι του πεταγόταν. Του έκανα θεραπεία με melafix για 6 μέρες και η ουρίτσα του έγινε σχεδόν όπως πριν. Το ματάκι του ακόμα μου φαίνεται ότι πετάγεται λίγο. Υπέθεσα πως είναι από το "ξύλο". Αυτό που με ανησύχησε αυτές τις μέρες ήταν ότι το μικρό μου φάνηκε να έχει πρηστεί και το έβλεπα να κινείται συνέχεια στον βυθό του ενυδρείου, να κρύβεται στα ξύλα και στα φυτά. Το μυαλό μου πήγε στο dropsy ή σε κάποια άλλη ασθένεια. Μερικές φορές καθόταν ακίνητο σε περίεργες στάσεις, όπως αυτές εδώ.

Βλέποντάς το έτσι νόμισα ότι είναι στα τελευταία του!

Όταν το έβλεπα έτσι, ευχόμουν απλά να ξεκουράζεται!

Μέχρι που χτες εντελώς τυχαία βλέπω κάτι να κινείται στο ενυδρείο. Ένα πολύ μικρό πραγματάκι. Το βγάζω φωτογραφία, και παρατηρώντας την φωτογραφία, βλέπω άλλο ένα δίπλα του!

Νεογέννητα χρυσόψαρα!

Το μέγεθός τους είναι όσο το μάτι του χρυσόψαρου!

Δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι είναι μωράκια από τα χρυσόψαρα. Φοβήθηκα μήπως είναι η προνύμφη κάποιας λιβελούλας ή κάποιου άλλου πλάσματος. Έκανα αναζήτηση σε φωτογραφίες στο internet, το συζήτησα και με τα παιδιά στο Aquazone και τελικά συνειδητοποίησα ότι είναι γόνοι από τα χρυσόψαρα. Έτσι κατάλαβα ότι το κυνηγητό ήταν τελικά το ζευγάρωμα και ότι το "ξύλο" ήταν μέσα στη διαδικασία του ζευγαρώματος. Ο μεγάλος είχε στριμώξει την μικρή και την πίεζε στην κοιλιά για να βγούνε τα αυγά. Γι'αυτό εκείνη ήταν φουσκωμένη, κυκλοφορούσε χαμηλά και κρυβόταν, γι'αυτό καθόταν σε περίεργες στάσεις, επειδή γεννούσε αυγά.

Μέχρι τώρα έχω μετρήσει 4 μικρά. Ελπίζω να επιζήσουν, γιατί τα χρυσόψαρα νομίζουν ότι είναι τροφή και μπορεί να τα φάνε. Έχω αρκετά φυτά στο ενυδρείο, οπότε μπορούν να κρύβονται μέχρι να μεγαλώσουν κι άλλο και να μην κινδυνεύουν από το μεγάλο. Σε λίγες μέρες πιστεύω να έχω ολοκληρώσει το στήσιμο της λιμνούλας, οπότε θα μεταφέρω εκεί τα μεγάλα και θα αφήσω μόνα τους τα μικρά στο ενυδρείο μέχρι να μεγαλώσουν και αυτά και να βγουν έξω. Σήμερα τράβηξα κι ένα βιντεάκι με τα μικρούλια.

Έχετε γνωρίσει τα δύο χρυσόψαρά μου, το Νηρέα και τον Πρωτέα; Ο Νηρέας είναι ένα κοινό κίτρινο χρυσόψαρο, από τα "κλασικά" χρυσόψαρα. Κοινά χρυσόψαρα είναι αυτά που έχουν μονή ουρά, όπως για παράδειγμα μερικά κίτρινα πορτοκαλί αλλά και πολύχρωμα, όπως τα comet και τα shubunkin.

Ο Νηρέας, που έχει γίνει σαν ...τσιπούρα!

Ο Πρωτέας, αντίθετα είναι ένα fancy χρυσόψαρο, από αυτά που δεν έχουν διπλή ουρά, τα "φανταχτερά" χρυσόψαρα. Ο συγκεκριμένος είναι ένα oranda red cap.

Ο Πρωτέας, που σε λίγο θα γίνει πιο μεγάλος και από τον άλλον!

Υιοθέτησα το Νηρέα τον Ιούνιο, ο οποίος ζούσε με την Καλλιρόη, ένα χρυσόψαρο όμοιο με αυτόν, αρχικά σε μία γυάλα 15 λίτρων και στη συνέχεια σε ένα ενυδρείο 25 λίτρων μέχρι τον Ιούλιο. Δυστυχώς η Καλλιρόη μας άφησε νωρίς και τώρα αναπαύεται σε μία γλαστρούλα στο μπαλκόνι. Τον Αύγουστο ήρθε ο Πρωτέας, ο νέος του συγκάτοικος και από τότε ζούνε μαζί σε ένα ενυδρείο 110 λίτρων.

Δυστυχώς έπρεπε να χάσω ένα χρυσόψαρο για να μάθω ότι δεν κάνουν για γυάλες και μικρά ενυδρεία. Ευτυχώς έμαθα πως μπορώ να προσφέρω ένα κατάλληλο περιβάλλον στα ψαράκια μου με τη βοήθεια του Aquazone.

Τώρα τα ψαράκια μου ζούνε σε ένα όμορφο ενυδρείο και μεγαλώνουν! Έχουν περάσει μόνο 2-3 μήνες, αλλά η διαφορά στο μέγεθός τους σε σχέση με πριν είναι ορατή! Χαίρομαι πολύ που μεγαλώνουν γιατί αυτό σημαίνει ότι είναι υγιή. Το κακό είναι πως όταν μεγαλώσουν πολύ θα χρειαστεί πολύ μεγαλύτερο ενυδρείο ή ιδανικά μία λίμνη.

Κάνουν και καταδύσεις και συγχρονισμένη κολύμβηση!

Το νέο ενυδρείο στήθηκε και ο Νηρέας μετακόμισε. Στη συνέχεια προστέθηκαν ένα ξύλο, μία πέτρα και δύο φυτά επιπλέον, μία ακόμη anubia και ένας εχινόδωρος.

Το ξύλο είναι ανάποδα επειδή επιπλέει. Θέλει χρόνο για να απορροφήσει νερό και να βυθιστεί.

Έπειτα άρχισα να σκέφτομαι ποιος θα ήταν ο ιδανικός συγκάτοικος για το Νηρέα. Κανονικά ένα χρυσόψαρο σαν το Νηρέα χρειάζεται τουλάχιστον 120 εκατοστά και αρκετά λίτρα γιατί μεγαλώνει πολύ. Το δικό μου ενυδρείο είναι 80 εκατοστών και 110 λίτρων. Ίσως θα έπρεπε να τον δώσω και να επιλέξω άλλα είδη ψαριών, ή έστω 2 fancy χρυσόψαρα που έχουν ως ελάχιστη απαίτηση ενυδρείο 80 εκατοστών και τουλάχιστον 40 λίτρα ανά ψάρι. Μου ήταν όμως πολύ δύσκολο να τον δώσω, κι έτσι αποφάσισα να τον κρατήσω με την ελπίδα αργότερα να του προσφέρω ένα μεγαλύτερο ενυδρείο ή ιδανικά μία λιμνούλα.