Ένας όμορφος κόσμος

Σήμερα ήρθαν τα χιόνια για δεύτερη φορά. Την περασμένη Τρίτη ξεκίνησε να χιονίζει και δεν άργησε να το στρώσει. Επειδή θα έλειπα για την Πρωτοχρονιά, φρόντισα να βάλω έναν θερμοστάτη με χρονοδιακόπτη, ώστε να ανοίγει τακτικά για να μην πέσει υπερβολικά η θερμοκρασία του νερού. Σκέπασα τη λιμνούλα με ένα νάιλον, το σφήνωσα και το στερέωσα με...μανταλάκια και έδεσα με σύρμα από πάνω, στο κάγκελο, μία ξύλινη πέργκολα και την κάλυψα με νάιλον που έδεσα στο ξύλο με σύρμα, για επιπλέον προστασία.

Η λιμνούλα...τσαντήρι!

 Όταν επέστρεψα μετά από 3 μέρες, στο κέντρο είχε κάνει μία γούβα με παγωμένο νερό (μάλλον ήταν χιόνι που έλιωσε) και τα ψάρια ήταν μαζεμένα στον πάτο και ακίνητα. Έριξα το νερό, τακτοποίησα το νάιλον και ρύθμισα τον θερμοστάτη να ανάβει πιο συχνά. Έπειτα έβαλα ένα κομμάτι φελιζόλ για... καπάκι και από πάνω το νάιλον. Πως δεν το είχα σκεφτεί νωρίτερα με το φελιζόλ, ούτε γούβα θα έκανε και θα βοηθούσε να μην πέσει πολύ η θερμοκρασία του νερού.

Η λιμνούλα...παράγκα!

Όσο η θερμοκρασία του νερού ήταν κάτω από τους 10 βαθμούς, δεν τάιζα τα χρυσόψαρα. Μόλις χτες, που βελτιώθηκε ο καιρός και η θερμοκρασία του νερού πήγε στους 13 βαθμούς, τα τάισα. Το ίδιο και σήμερα το πρωί, τώρα πάλι έχει νηστεία, όσο έχουμε χιόνια. Πάντως με το φελιζόλ και τον θερμοστάτη τα ψάρια είναι άνετα. Τα χρυσόψαρα είναι κρύου νερού, που σημαίνει ότι αντέχουν χαμηλές θερμοκρασίες, αλλά τα δικά μου είναι από πατέρα common και μάνα oranda red cap, οπότε ενδέχεται να έχουν λιγότερες αντοχές στο κρύο από τα "καθαρόαιμα" common.

Η λιμνούλα μετά τα χιόνια. Τα χρυσόψαρα έχουν μαζευτεί κοντά στον θερμοστάτη.

Το καλοκαίρι έφυγε και ήρθε το φθινόπωρο. Οι μέρες είναι ακόμα ηλιόλουστες και οι θερμοκρασίες ακόμα δεν έχουν πέσει πολύ. Σαν ένα μικρό καλοκαιράκι, με δροσερά πρωινά και βραδάκια. Τώρα είναι ο καιρός να προμηθευτούμε τις κατάλληλες τροφές για τα ψάρια της λίμνης μας.

Το καλοκαίρι που οι θερμοκρασίες είναι υψηλές, αυξάνεται ο μεταβολισμός των ψαριών και χωνεύουν ευκολότερα την τροφή τους, με αποτέλεσμα να τρώνε περισσότερο και συχνότερα. Πολλά μικρά ταίσματα είναι το ιδανικό. Το φθινόπωρο όμως που πέφτει η θερμοκρασία, σιγά σιγά πέφτει και ο μεταβολισμός των ψαριών. Όταν η θερμοκρασία του νερού πέσει κάτω από 17 βαθμούς Κελσίου, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να τους δίνουμε τις ίδιες τροφές γιατί δεν θα μπορούν να τις χωνέψουν και θα έχουν πρόβλημα. Πρέπει να τους δίνουμε τροφές ειδικά φτιαγμένες για αυτή την εποχή και αυτές τις θερμοκρασίες. Αυτές οι τροφές είναι ευκολοχώνευτες και με επιπλέον βιταμίνες ώστε να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό των ψαριών και να τα προετοιμάσουν για το χειμώνα. Δύο γνωστές μάρκες είναι η Sera, με την τροφή Koi Professional Spring/Autumn και η Tetra, με την τροφή Spring and Fall Diet.

Όταν η θερμοκρασία του νερού πέσει κάτω από τους 10 βαθμούς Κελσίου, σταματάμε το τάισμα γιατί ο μεταβολισμός των ψαριών είναι τόσο αργός, που δεν μπορούν να χωνέψουν την τροφή. Ωστόσο, ανακάλυψα μία τροφή της JBL, για θερμοκρασίες κάτω των 10 βαθμών.

Μερικά από τα ψαράκια της λιμνούλας. :)

Σήμερα το πρωί βγήκα για να ταίσω τα χρυσόψαρα και μία όμορφη έκπληξη με περίμενε!

Το νούφαρο που είχα φυτέψει πριν δύο μήνες μεγάλωσε, πέταξε φύλλα και άνθισε.

Ένα όμορφο ροζ λουλούδι στόλιζε τη λιμνούλα.

Η πράσινη γωνιά μου, ένας μικρός παράδεισος στο μπαλκόνι.

Τα χρυσόψαρά μου, ο πατέρας και τα δύο παιδιά του.

Τα δύο χρυσόψαρα γονείς μπήκαν στην λιμνούλα!

Το νούφαρο που έχω φυτέψει στην λιμνούλα μου έχει πετάξει ένα φύλλο, και σήμερα ανακάλυψα ακόμα ένα φύλλο που μεγαλώνει και πλησιάζει την επιφάνεια. Την επόμενη εβδομάδα θα παραλάβω το βιολογικό υλικό που μου λείπει, θα μπολιάσω και θα μεταφέρω τα δύο χρύσόψαρα γονείς, ένα common και ένα oranda red cap. Τα νεογέννητα χρυσόψαρα που έχω στο ενυδρείο θα τα μεταφέρω όταν μεγαλώσουν τόσο, ώστε να μην κινδυνεύουν να γίνουν μεζές!

Το νούφαρο μεγαλώνει σιγά σιγά!