Ένας όμορφος κόσμος

Την προηγούμενη Κυριακή ρίχνω μια ματιά στο ενυδρείο και δεν βλέπω πουθενά το μικρό χρυσόψαρο. Κοιτάζω μήπως έχει κρυφτεί κάπου, δεν το βλέπω. Παίρνω ένα φακό, γιατί τα φώτα δεν είχαν ανοίξει ακόμα, αλλά τίποτα. Αρχίζω να ανησυχώ και ανάβω τα φώτα, συνεχίζω να ψάχνω και δεν το βλέπω πουθενά. Ανοίγω το καπάκι και κοιτάζω στις λάμπες, μήπως τυχόν πήδηξε και σφήνωσε, ανοίγω το φίλτρο αλλά δεν βλέπω τίποτα, άλλωστε δε χώραγε, αλλά δε γινόταν να το έχει καταπιεί η γη! Αρχίζω να κουνάω ελαφρά φυτά και ξύλα, ώσπου, τσουπ! Το μικρό ξεφύτρωσε, ούτε κι εγώ ξέρω από που. Ηρέμησα, έκλεισα τα φώτα και όλα καλά.

Όταν άναψαν τα φώτα είδα ότι το μεγάλο χρυσόψαρο κυνηγούσε το μικρό. Όχι όπως έκανε μερικές φορές στο φαγητό, όπου το έδιωχνε, εδώ το κυνηγούσε ασταμάτητα, μάλιστα το στρίμωχνε και το τσίμπαγε! Φοβήθηκα ότι θα πάθει κάτι το μικρό, κι έτσι ετοίμασα ένα δοχείο 30 λίτρων στο οποίο ετοιμάζω το νερό της αλλαγής, με θερμοστάτη, φίλτρο με μπόλι από το ενυδρείο και λίγο κερατόφυλλο στην επιφάνεια. Μέχρι να έρθει στη σωστή θερμοκρασία το νερό της βρύσης, αφού του είχα βάλει αντιχλώριο, ετοίμασα ένα δοχείο 5 λίτρων με νερό από το ενυδρείο.Ο μεγάλος συνέχιζε να κυνηγά το μικρό μέχρι που τον έπιασα με την απόχη και τον μετέφερα εκεί.

Μέχρι να έρθει στη σωστή θερμοκρασία το νερό στο 30λιτρο, τον έβαλα σε 5 λίτρα με νερό από το ενυδρείο.

Το μικρό είχε τρομάξει, καθόταν ακίνητο για λίγα λεπτά, αλλά μετά ευτυχώς συνήλθε.

Τα χρυσόψαρα έμειναν για μία εβδομάδα χωριστά. Δοκίμασα να τα βάλω πάλι μαζί, αφού τα είχα πρώτα ταίσει, γιατί σκέφτηκα ότι μπορεί να "πλακώνονται" στο ξύλο επειδή θέλουν περισσότερη τροφή. Το τελευταίο διάστημα τα τάιζα περισσότερο, αλλά και πάλι έβλεπα κυνηγητά μερικές φορές. Άρχισα να επισπεύδω τις διαδικασίες για τη λιμνούλα που ετοιμάζω, ώστε να τα βάλω εκεί που θα είναι σε 250 λίτρα, με την ελπίδα να σταματήσουν να "παίζουν ξύλο" σε νέο και μεγαλύτερο περιβάλλον. Άρχισα επίσης να διαβάζω άρθρα στο ψαρο-φόρουμ σχετικά με την επιθετικότητα στα χρυσόψαρα και υπέθεσα ότι ο μεγάλος είναι ο "νταής" του ενυδρείου, δεν θεώρησα πιθανό να ζευγαρώνουν, γιατί δεν είναι ό,τι πιο εύκολο να γίνει σε ενυδρείο.

Το μικρό χρυσόψαρο, εν τω μεταξύ, που έμεινε μόνο του στο ενυδρείο των 110 λίτρων, είχε κάποια σκισίματα στα πτερύγια και μου φάνηκε ότι το ένα μάτι του πεταγόταν. Του έκανα θεραπεία με melafix για 6 μέρες και η ουρίτσα του έγινε σχεδόν όπως πριν. Το ματάκι του ακόμα μου φαίνεται ότι πετάγεται λίγο. Υπέθεσα πως είναι από το "ξύλο". Αυτό που με ανησύχησε αυτές τις μέρες ήταν ότι το μικρό μου φάνηκε να έχει πρηστεί και το έβλεπα να κινείται συνέχεια στον βυθό του ενυδρείου, να κρύβεται στα ξύλα και στα φυτά. Το μυαλό μου πήγε στο dropsy ή σε κάποια άλλη ασθένεια. Μερικές φορές καθόταν ακίνητο σε περίεργες στάσεις, όπως αυτές εδώ.

Βλέποντάς το έτσι νόμισα ότι είναι στα τελευταία του!

Όταν το έβλεπα έτσι, ευχόμουν απλά να ξεκουράζεται!

Μέχρι που χτες εντελώς τυχαία βλέπω κάτι να κινείται στο ενυδρείο. Ένα πολύ μικρό πραγματάκι. Το βγάζω φωτογραφία, και παρατηρώντας την φωτογραφία, βλέπω άλλο ένα δίπλα του!

Νεογέννητα χρυσόψαρα!

Το μέγεθός τους είναι όσο το μάτι του χρυσόψαρου!

Δεν μου πέρασε από το μυαλό ότι είναι μωράκια από τα χρυσόψαρα. Φοβήθηκα μήπως είναι η προνύμφη κάποιας λιβελούλας ή κάποιου άλλου πλάσματος. Έκανα αναζήτηση σε φωτογραφίες στο internet, το συζήτησα και με τα παιδιά στο Aquazone και τελικά συνειδητοποίησα ότι είναι γόνοι από τα χρυσόψαρα. Έτσι κατάλαβα ότι το κυνηγητό ήταν τελικά το ζευγάρωμα και ότι το "ξύλο" ήταν μέσα στη διαδικασία του ζευγαρώματος. Ο μεγάλος είχε στριμώξει την μικρή και την πίεζε στην κοιλιά για να βγούνε τα αυγά. Γι'αυτό εκείνη ήταν φουσκωμένη, κυκλοφορούσε χαμηλά και κρυβόταν, γι'αυτό καθόταν σε περίεργες στάσεις, επειδή γεννούσε αυγά.

Μέχρι τώρα έχω μετρήσει 4 μικρά. Ελπίζω να επιζήσουν, γιατί τα χρυσόψαρα νομίζουν ότι είναι τροφή και μπορεί να τα φάνε. Έχω αρκετά φυτά στο ενυδρείο, οπότε μπορούν να κρύβονται μέχρι να μεγαλώσουν κι άλλο και να μην κινδυνεύουν από το μεγάλο. Σε λίγες μέρες πιστεύω να έχω ολοκληρώσει το στήσιμο της λιμνούλας, οπότε θα μεταφέρω εκεί τα μεγάλα και θα αφήσω μόνα τους τα μικρά στο ενυδρείο μέχρι να μεγαλώσουν και αυτά και να βγουν έξω. Σήμερα τράβηξα κι ένα βιντεάκι με τα μικρούλια.

Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη, γιατί επιτέλους παρέλαβα το ενυδρείο που είχα παραγγείλει. Είναι ένα ενυδρείο 110 λίτρων με φίλτρο, θερμοστάτη, λάμπες, με τα ...ούλα του δηλαδή!

Εδώ και ένα μήνα το έψαχνα. Από τη μία είχα περιορισμένο χρόνο, από την άλλη είχα περιορισμένο budget, έτσι ξεκίνησα να ψάχνω μεταχειρισμένο, αλλά τελικά κατέληξα να πάρω καινούριο. Και δεν το μετάνιωσα καθόλου, γιατί έχει εγγύηση 2 χρόνων και το κυριότερο πέτυχα προσφορά -60% στην αρχική τιμή. Και αυτό, εντελώς τυχαία. Είχα κάνει έρευνα αγοράς και είχα καταλήξει σε κατάστημα και ενυδρείο. Την επόμενη μέρα προτού βγω να το αγοράσω, ρίχνω ξανά μία ματιά στην λίστα μου με τα ενυδρεία και τα καταστήματα που με ενδιέφεραν και ανακάλυψα ότι ένα κατάστημα που τόσο καιρό ήταν κλειστό λόγω ανακαίνισης, ξανάνοιξε. Τέλεια! Και δεν έπρεπε να ξενιτευτώ γιατί ήταν σχετικά κοντά μου και είχαν προσφορά στα ενυδρεία -60%.

Το νέο σπίτι του Νηρέα.

Ανοίγω περιχαρής την συσκευασία, βλέπω το περιεχόμενο και το θαυμάζω. Ξέρετε, αυτός ο θαυμασμός ενός πρωτάρη προς το ...άγνωστο! Περιεργάζομαι τα αντικείμενα, τα κουτάκια, ανοίγω τα κουτάκια να δω τί έχουν, βλέπω αντικείμενα προς ...συναρμολόγηση και ψάχνω να βρω που στο καλό έχει οδηγίες! Μα τί είναι όλα αυτά; Πώς θα τα συνδέσω σωστά; Τί πρέπει να κάνω και τί να προσέξω;

Μα τί είναι όλα αυτά; No panic! Θα διαβάσω τις οδηγίες, θα ρωτήσω στο φόρουμ και... ο Θεός βοηθός!

Ευτυχώς έχει ένα cd με οδηγίες και στα ελληνικά από ότι είδα. Πρέπει να το μελετήσω! Και ευτυχώς έχω ανακαλύψει ένα πολύ ωραίο forum στο www.aquazone.gr όπου εκεί έμπειροι ενυδρειόφιλοι δίνουν συμβουλές σε αρχάριους σαν εμένα. Επίσης έχει ωραία άρθρα και ενδιαφέρουσες συζητήσεις.