Ένας όμορφος κόσμος

Το νέο ενυδρείο στήθηκε και ο Νηρέας μετακόμισε. Στη συνέχεια προστέθηκαν ένα ξύλο, μία πέτρα και δύο φυτά επιπλέον, μία ακόμη anubia και ένας εχινόδωρος.

Το ξύλο είναι ανάποδα επειδή επιπλέει. Θέλει χρόνο για να απορροφήσει νερό και να βυθιστεί.

Έπειτα άρχισα να σκέφτομαι ποιος θα ήταν ο ιδανικός συγκάτοικος για το Νηρέα. Κανονικά ένα χρυσόψαρο σαν το Νηρέα χρειάζεται τουλάχιστον 120 εκατοστά και αρκετά λίτρα γιατί μεγαλώνει πολύ. Το δικό μου ενυδρείο είναι 80 εκατοστών και 110 λίτρων. Ίσως θα έπρεπε να τον δώσω και να επιλέξω άλλα είδη ψαριών, ή έστω 2 fancy χρυσόψαρα που έχουν ως ελάχιστη απαίτηση ενυδρείο 80 εκατοστών και τουλάχιστον 40 λίτρα ανά ψάρι. Μου ήταν όμως πολύ δύσκολο να τον δώσω, κι έτσι αποφάσισα να τον κρατήσω με την ελπίδα αργότερα να του προσφέρω ένα μεγαλύτερο ενυδρείο ή ιδανικά μία λιμνούλα.

Χτες ήταν σπουδαία μέρα. Ξεκίνησα να στήνω το καινούριο μου ενυδρείο και μετακόμισα νερό, ψάρι, ξύλο και φυτό. Άπειρη καθώς είμαι, απλά σήκωσα το ξύλο με το φυτό, μία ανούμπια και το μετέφερα στο άλλο ενυδρείο. Ξαφνικά πέφτει το μάτι μου πάνω σε ένα πράσινο πραγματάκι στο παλιό ενυδρείο. Ήταν ένα κομμάτι ανούμπια, ρίζα κυρίως με δυο τρια μικροσκοπικά φυλλαράκια και ένα χαλικάκι στο οποίο είχε τυλιχτεί μία μικρή ριζούλα. Το πήρα και το σφήνωσα πάνω στο ξύλο, με την ελπίδα να τυλίξει την ρίζα του και να μεγαλώσει.

Η μικρή anubia.