Ένας όμορφος κόσμος

Τα χρυσόψαρα ζευγάρωσαν και φέτος και είχαμε την πρώτη μας γέννα. Οι γόνοι μεταφέρθηκαν σε μία γεννήστρα μέσα στο ενυδρείο των γονιών τους. Είναι ένα species ενυδρείο, μόνο με χρυσόψαρα oranda red cap. Είναι ακόμα μικρούλια και διάφανα, αλλά έχουν αρχίσει σιγά σιγά να φεύγουν από την μορφή του γυρίνου και να αποκτούν την όψη ψαριού. 

Με πολύ κόπο κατάφερα να βγάλω αυτή τη φωτογραφία. Μπορείτε να διακρίνετε μερικούς από τους γόνους;

Τα χρυσόψαρα στη λιμνούλα ζευγαρώνουν. Τα πέντε αρσενικά κυνηγάνε τα δύο θηλυκά, τα οποία αφήνουν τα αυγά τους πάνω στα φυτά και την άλγη.


Ζευγάρωμα χρυσόψαρων from Chrys Poly on Vimeo.

Το πρώτο μας βίντεο για φέτος με τα νεογέννητα χρυσόψαρα!

Εδώ και αρκετές μέρες είχα δει ότι τα χρυσόψαρά μου ζευγάρωναν: ο αρσενικός κυνηγούσε την θηλυκιά, εκείνη ήταν φουσκωμένη και μερικές φορές καθόταν στον πάτο και γεννούσε. Έψαξα να δω αυγά αλλά δεν εντόπισα τίποτα. Μέχρι που σήμερα είδα τους πρώτους γόνους να κολυμπάνε, ενώ άλλοι ήταν κολλημένοι στα τζάμια.

Ένας γόνος πάνω στο τζάμι. Το μέγεθός τους είναι μόλις λίγα χιλιοστά.

Δεν φαίνονται εύκολα γιατί είναι...διαφανείς!

Τους έβαλα σε μία γεννήστρα, γιατί κινδυνεύουν να φαγωθούν... από τους ίδιους τους γονείς τους!

Ακόμα ένας, έξω από τη γεννήστρα.

Οι γονείς τους και η γεννήστρα στο ενυδρείο.

Τους έδωσα να φάνε λίγη τριμμένη τροφή καθώς και κρόκο από βραστό αυγό. Τώρα τους ετοιμάζω αρτέμια.

Αεραντλία για τον καλό αερισμό, ένα φακελάκι με αυγά αρτέμιας και αλάτι, ένα μπουκαλάκι με υγρή τροφή για να διατηρηθεί περισσότερο η αρτέμια και τα υπόλοιπα... συμπράγκαλα!

Ετοιμάζοντας την αρτέμια...

Αριστερά από το θηλυκό είναι ένα μωρό χρυσόψαρο από το ζευγάρωμα με ένα κίτρινο common.

Πρώτη φορά ζευγάρωσε την προηγούμενη χρονιά, με ένα κίτρινο common χρυσόψαρο, γι'αυτό επέλεξα ο νέος της συγκάτοικος να είναι του ίδιου είδους. Ευτυχώς, γιατί μας βγήκε αρσενικός! Δείτε εδώ για το ζευγάρωμα των χρυσόψαρων από πέρυσι.

Σήμερα ήρθαν τα χιόνια για δεύτερη φορά. Την περασμένη Τρίτη ξεκίνησε να χιονίζει και δεν άργησε να το στρώσει. Επειδή θα έλειπα για την Πρωτοχρονιά, φρόντισα να βάλω έναν θερμοστάτη με χρονοδιακόπτη, ώστε να ανοίγει τακτικά για να μην πέσει υπερβολικά η θερμοκρασία του νερού. Σκέπασα τη λιμνούλα με ένα νάιλον, το σφήνωσα και το στερέωσα με...μανταλάκια και έδεσα με σύρμα από πάνω, στο κάγκελο, μία ξύλινη πέργκολα και την κάλυψα με νάιλον που έδεσα στο ξύλο με σύρμα, για επιπλέον προστασία.

Η λιμνούλα...τσαντήρι!

 Όταν επέστρεψα μετά από 3 μέρες, στο κέντρο είχε κάνει μία γούβα με παγωμένο νερό (μάλλον ήταν χιόνι που έλιωσε) και τα ψάρια ήταν μαζεμένα στον πάτο και ακίνητα. Έριξα το νερό, τακτοποίησα το νάιλον και ρύθμισα τον θερμοστάτη να ανάβει πιο συχνά. Έπειτα έβαλα ένα κομμάτι φελιζόλ για... καπάκι και από πάνω το νάιλον. Πως δεν το είχα σκεφτεί νωρίτερα με το φελιζόλ, ούτε γούβα θα έκανε και θα βοηθούσε να μην πέσει πολύ η θερμοκρασία του νερού.

Η λιμνούλα...παράγκα!

Όσο η θερμοκρασία του νερού ήταν κάτω από τους 10 βαθμούς, δεν τάιζα τα χρυσόψαρα. Μόλις χτες, που βελτιώθηκε ο καιρός και η θερμοκρασία του νερού πήγε στους 13 βαθμούς, τα τάισα. Το ίδιο και σήμερα το πρωί, τώρα πάλι έχει νηστεία, όσο έχουμε χιόνια. Πάντως με το φελιζόλ και τον θερμοστάτη τα ψάρια είναι άνετα. Τα χρυσόψαρα είναι κρύου νερού, που σημαίνει ότι αντέχουν χαμηλές θερμοκρασίες, αλλά τα δικά μου είναι από πατέρα common και μάνα oranda red cap, οπότε ενδέχεται να έχουν λιγότερες αντοχές στο κρύο από τα "καθαρόαιμα" common.

Η λιμνούλα μετά τα χιόνια. Τα χρυσόψαρα έχουν μαζευτεί κοντά στον θερμοστάτη.

Το αλάτι δεν μπαίνει μόνο στο θαλασσινό ενυδρείο, αλλά και στο ενυδρείο γλυκού νερού. Συνήθως το χρησιμοποιούμε για την θεραπεία κάποιων ασθενειών, όπως για παράδειγμα το ich (ικ). Κάποιοι το βάζουν σε κάθε αλλαγή νερού, γιατί με τους ηλεκτρολύτες που προσφέρει στα ψάρια, βοηθά το ανοσοποιητικό τους σύστημα.

Τι πρέπει να προσέχουμε όταν το χρησιμοποιούμε:

1. Όταν μιλάμε για αλάτι, εννοούμε πάντα ενυδρειακό, που το βρίσκουμε στα ενυδρειακά καταστήματα, και όχι το απλό αλάτι που χρησιμοποιούμε στην κουζίνα μας, γιατί έχει προσμίξεις που μπορεί να βλάψουν τα ψάρια μας. Επίσης έχω ακούσει ότι μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και τυροκομικό αλάτι.
2. Δεν το ρίχνουμε ποτέ απευθείας στο ενυδρείο. Πρώτα το διαλύουμε εντελώς σε ένα δοχείο με λίγο νερό από το ενυδρείο μας και μετά ρίχνουμε το... αλατόνερο!
3. Θέλει προσοχή όταν έχουμε φυτά στο ενυδρείο μας, γιατί δεν τους αρέσει το αλάτι και μπορεί να βλάψει μερικά από αυτά.

Αυτό είναι το αλάτι που έχω χρησιμοποιήσει σε κάποιες περιπτώσεις ασθένειας, όπως για παράδειγμα τότε που βρήκα μισοπεθαμένη την μαμά-ψαρίνα.

Το καλοκαίρι έφυγε και ήρθε το φθινόπωρο. Οι μέρες είναι ακόμα ηλιόλουστες και οι θερμοκρασίες ακόμα δεν έχουν πέσει πολύ. Σαν ένα μικρό καλοκαιράκι, με δροσερά πρωινά και βραδάκια. Τώρα είναι ο καιρός να προμηθευτούμε τις κατάλληλες τροφές για τα ψάρια της λίμνης μας.

Το καλοκαίρι που οι θερμοκρασίες είναι υψηλές, αυξάνεται ο μεταβολισμός των ψαριών και χωνεύουν ευκολότερα την τροφή τους, με αποτέλεσμα να τρώνε περισσότερο και συχνότερα. Πολλά μικρά ταίσματα είναι το ιδανικό. Το φθινόπωρο όμως που πέφτει η θερμοκρασία, σιγά σιγά πέφτει και ο μεταβολισμός των ψαριών. Όταν η θερμοκρασία του νερού πέσει κάτω από 17 βαθμούς Κελσίου, δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να τους δίνουμε τις ίδιες τροφές γιατί δεν θα μπορούν να τις χωνέψουν και θα έχουν πρόβλημα. Πρέπει να τους δίνουμε τροφές ειδικά φτιαγμένες για αυτή την εποχή και αυτές τις θερμοκρασίες. Αυτές οι τροφές είναι ευκολοχώνευτες και με επιπλέον βιταμίνες ώστε να ενισχύσουν το ανοσοποιητικό των ψαριών και να τα προετοιμάσουν για το χειμώνα. Δύο γνωστές μάρκες είναι η Sera, με την τροφή Koi Professional Spring/Autumn και η Tetra, με την τροφή Spring and Fall Diet.

Όταν η θερμοκρασία του νερού πέσει κάτω από τους 10 βαθμούς Κελσίου, σταματάμε το τάισμα γιατί ο μεταβολισμός των ψαριών είναι τόσο αργός, που δεν μπορούν να χωνέψουν την τροφή. Ωστόσο, ανακάλυψα μία τροφή της JBL, για θερμοκρασίες κάτω των 10 βαθμών.

Μερικά από τα ψαράκια της λιμνούλας. :)

Σήμερα το πρωί βγήκα για να ταίσω τα χρυσόψαρα και μία όμορφη έκπληξη με περίμενε!

Το νούφαρο που είχα φυτέψει πριν δύο μήνες μεγάλωσε, πέταξε φύλλα και άνθισε.

Ένα όμορφο ροζ λουλούδι στόλιζε τη λιμνούλα.

Η πράσινη γωνιά μου, ένας μικρός παράδεισος στο μπαλκόνι.

Τα χρυσόψαρά μου, ο πατέρας και τα δύο παιδιά του.

Η Δωρίς, η μητέρα των μικρών χρυσόψαρων, εδώ και μερικές μέρες είχε εξαφανιστεί. Ήταν περίπου μία εβδομάδα που την έψαχνα και δεν την έβρισκα πουθενά στη λιμνούλα. Έψαξα μέρα, νύχτα, με φακό, με φυσικό φως, κοίταξα έξω από τη λιμνούλα, στα φυτά, αλλά η ψαρίνα ήταν άφαντη.

Η Δωρίς, ένα oranda red cap.

Το πήρα απόφαση ότι είναι νεκρή γιατί λόγω του ζευγαρώματος υπήρχε ο κίνδυνος να πεθάνει από κάποιο δυνατό χτύπημα του αρσενικού ή επειδή θα την είχε στριμώξει πολύ. Από την άλλη με έτρωγε τι το απέγινε το πτώμα της αλλά επειδή δεν το έβρισκα είχα αναπτύξει διάφορες θεωρίες, όπως για παράδειγμα ότι αποσυντέθηκε, ότι την έφαγαν τα άλλα χρυσόψαρα, ότι την έπιασε γάτα ή ακόμα και ότι κάποιος την έκλεψε.

Προχθές το πρωί έτρωγα το πρωινό μου δίπλα στη λιμνούλα και παρατηρούσα τα χρυσόψαρα που έτρωγαν. Κάποια στιγμή βλέπω το πιο μικρό να πηγαίνει σε ένα φυτό που μοιάζει με καλάμια και να μπαίνει αρκετά "μέσα". Σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι μέσα στα καλάμια το πτώμα της και γι'αυτό δεν το έβρισκα, αν και πριν λίγες μέρες το είχα μετακινήσει το φυτό και είχα κοιτάξει. Τελειώνω το πρωινό μου, "ανοίγω" τα καλάμια και βλέπω στη μέση το ψαράκι σφηνωμένο ανάποδα, με το κεφάλι προς τα κάτω. "Ορίστε το πτώμα" σκέφτομαι και πάω να το βγάλω. Έτσι όπως πάω να το πιάσω το βλέπω να κουνιέται! Κάνω χώρο ανοίγοντας στα δύο τα καλάμια και το ψαράκι πετάγεται από μέσα. Τι έκπληξη! Τι ευχάριστη έκπληξη! Εγώ το είχα για πεθαμένο και αυτό ζει! Κολύμπησε ζαλισμένη και μετά αφέθηκε σαν το φτερό στον άνεμο. Έπειτα ακίνητη. Τα μάτια της ήταν θολά, το ένα πρησμένο με μύκητες, το χρώμα της ξεθωριασμένο, τα λέπια της χάλια, τα πτερύγια κλειστά και ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση. Ήταν λες και είχε αρχίσει να αποσυντίθεται ενώ ήταν ζωντανή, πραγματικά χάλια.

Παίρνω ένα πλαστικό ενυδρειάκι 5 λίτρων το γεμίζω με νερό από τη λίμνη και την μεταφέρω σε καραντίνα, ώστε αν έχει κάποια μόλυνση να μην την μεταδώσει στα υπόλοιπα. Βάζω αεραντλία για να οξυγονώνει το νερό και ρίχνω Melafix που καταπολεμάει τους μύκητες και βοηθάει στην επούλωση πληγών. Ήταν ξαπλωμένη στον πάτο και ανέπνεε με δυσκολία. Μερικές φορές νόμιζα ότι δεν ανέπνεε καθόλου, πήγαινα κοντά και ευτυχώς έβλεπα τα βράγχια της να ανοιγοκλείνουν με το ζόρι.

Λίγα λεπτά αφού την βρήκα σε άσχημη κατάσταση.

Μετά από περίπου δεκαπέντε λεπτά άρχισε να ζωντανεύει. Μέχρι τότε είχα την αγωνία αν τελικά θα ζήσει ή θα πεθάνει. Και όσο σκεφτόμουν ότι τόσες μέρες βρισκόταν εκεί μόνη, αβοήθητη και ανήμπορη, ενώ θα μπορούσα να την βρω και να προλάβω αυτή την ταλαιπωρία που τραβάει το ζωντανό... Αλλά συγκεντρώθηκα στο τι θα κάνω για να την σώσω.

Σιγά σιγά άρχισε να στέκεται όρθια.

Της έδωσα ένα φάρμακο ευρέως φάσματος, το Esha 2000, γιατί δεν ήξερα τι μπορεί να είχε πάθει τόσες πολλές μέρες σφηνωμένη στο φυτό. Την τάισα λίγα φυλλαράκια εμποτισμένα με βιταμίνες και έφαγε. Δυσκολευόταν, αλλά είχε όρεξη και πεινούσε πολύ. Προσπαθούσε να κολυμπήσει αλλά δεν είχε καλή ισορροπία.

Έχει αρχίσει να κολυμπάει ξανά αλλά με δυσκολία.

Έπειτα ετοίμασα ένα πλαστικό δοχείο 30 λίτρων με μισό νερό βρύσης με αντιχλώριο και μισό νερό από τη λιμνούλα, έβαλα ένα φιλτράκι με βιολογικό υλικό από το ενυδρείο και το βράδυ την μετέφερα εκεί. Πλέον είχε επανέλθει, το χρώμα της ήταν ξανά ζωηρό, τα λέπια της καλά, τα πτερύγιά της φυσιολογικά, η συμπεριφορά και η όρεξή της καλή, την ισορροπία της δεν είχε ανακτήσει εντελώς και το μάτι της ακόμα ήταν πρησμένο, αλλά την έβλεπα να βελτιώνεται.

Την επόμενη μέρα πλέον κολυμπούσε κανονικά χωρίς δυσκολία, έτρωγε με μεγάλη όρεξη και το μάτι της άρχισε να βελτιώνεται. Οι μύκητες έφυγαν, αλλά είχε μία μεγάλη φουσκάλα. Ωστόσο, το μάτι της ήταν καθαρό μέσα από τη φουσκάλα και το κινούσε. Της έδωσα πάλι βιταμίνες με την τροφή της, μία δόση Melafix και μία δόση Esha 2000. Επιπλέον, έβαλα ενυδρειακό αλάτι στο νερό της και spray bar στο φίλτρο γιατί είχε μεγάλη ροή και την ενοχλούσε. Συνέχεια πήγαινε στην αεραντλία και το spray bar, υποθέτω πως είχε φαγούρα στο μάτι ή την ενοχλούσε η φουσκάλα.

Δεύτερη μέρα: επανήλθε, αλλά το μάτι της έχει μολυνθεί και έχει κάνει φουσκάλα.

Σήμερα, τρίτη μέρα, η φουσκάλα μειώθηκε στο μισό. Θα της δώσω για τελευταία φορά βιταμίνες, γιατί αν πάθει υπερβιταμίνωση θα είναι χειρότερο πρόβλημα. Θα της δώσω την τελευταία δόση από το Esha 2000 και θα συνεχίσω τη θεραπεία με Melafix.

Τρίτη μέρα: έχει μείνει η μισή φουσκάλα.

Αν χρειαστεί αύριο θα παρατείνω ακόμα μία μέρα τη θεραπεία με Esha 2000. Αν όλα πάνε καλά δε θα χρειαστεί, αν δεν υπάρχει βελτίωση ή χειροτερέψει είτε θα παρατείνω λίγο ακόμα τη θεραπεία είτε θα αλλάξω θεραπεία. Είμαι αισιόδοξη όμως ότι όλα θα πάνε καλά. Μέσα σε 48 ώρες το ψαράκι από μισοπεθαμένο, επανήλθε σχεδόν πλήρως.

Τα μωρά χρυσόψαρα βγήκαν από τις γεννήστρες και πλέον κολυμπούν ελεύθερα στο ενυδρείο!

Τα δύο χρυσόψαρα γονείς μπήκαν στην λιμνούλα!